Prof. zw. dr hab. Marian Mroczko - pożegnanie | Wydział Historyczny

Prof. zw. dr hab. Marian Mroczko - pożegnanie

Z wielkim żalem przyjęliśmy wiadomość

o śmierci

Profesora Mariana Mroczki

wieloletniego wykładowcy, prodziekana Wydziału Humanistycznego UG,

dyrektora Instytutu Historii UG,

znawcy historii Polski i powszechnej XIX i XX w.,

dobrego Człowieka, którego zawsze nam będzie brakować.

Cześć Jego pamięci!

 

Dziekan Wydziału Historycznego

Dyrektor Instytutu Historii

 

Pogrzeb odbędzie się na cmentarzu Garnizonowym przy ul. gen, Antoniego Giełguda w Gdańsku 

5 maja 2017 r. (piątek) o godz. 12:30.

 

 

Wspomnienie

             Prof. zw. dr hab. Marian Mroczko urodził się 22 grudnia 1938 r. w Boryni, w województwie lwowskim. Naukę rozpoczął w 1945 r. w jednoklasowej szkole wiejskiej w Brzegach koło Krzyża Wielkopolskiego, już w nowej „zachodniej” rzeczywistości. W 1956 r. zdał maturę w Liceum w Krzyżu, po czym przez rok pracował jako nauczyciel w Trzciance. W 1957 r. rozpoczął dalszą naukę w Studium Nauczycielskim w Poznaniu, którą kontynuował w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku. Studia ukończył w 1963 r. Promotorem Jego pracy magisterskiej, poświęconej działalności obozu ugody z caratem w latach 1882-1906, był prof. Adam Dygdała. Po zakończeniu studiów powrócił do oświaty. Przez dłuższy okres był dyrektorem dużego zespołu szkół technicznych w Pucku. Nie zaniechał przy tym dalszego kształcenia, uczęszczając na seminarium doktorskie prowadzone przez profesora Romana Wapińskiego. W grudniu 1972 r. obronił pracę doktorską pt. Geneza i oblicze ideowo-polityczne Związku Obrony Kresów Zachodnich. W 1974 r. został zatrudniony na stanowisku adiunkta w Instytucie Historii UG. W 1981 r. na podstawie książki Problemy kształtowania myśli zachodniej w Drugiej Rzeczypospolitej Rada Wydziału Humanistycznego UG nadała Marianowi Mroczce stopień doktora habilitowanego. Rok później został powołany na stanowisko docenta. W 1991 r. uzyskał awans na stanowisko profesora nadzwyczajnego na Uniwersytecie Gdańskim. Cztery lata później decyzją Prezydenta RP, w oparciu o książkę Ziemie dzielnicy pruskiej w polskich koncepcjach i działalności politycznej 1864-1939, otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. Wśród kolejnych znaczących Jego osiągnięć były biografie polityczne Stanisława Kozickiego (1999) i Eugeniusza Romera (2008). W Jego opracowaniu ukazał się również Pamiętnik Stanisława Kozickiego (2009). Karierę naukową łączył z pełnieniem funkcji kierowniczych w strukturach uczelni. W latach 1984-1990 przez dwie kadencje był prodziekanem Wydziału Humanistycznego UG, zaś w latach 1993-1996 dyrektorem Instytutu Historii UG. W latach 1997-2004 kierował Zakładem Historii Najnowszej Polski. Od 2004 r. był profesorem zwyczajnym w Akademii Pomorskiej w Słupsku, gdzie od 2005 r. kierował Zakładem Historii Najnowszej Powszechnej. Zmarł 30 kwietnia 2017 r. Był ciepłym, dobrym Człowiekiem, którego zawsze nam będzie brakować.

                                                                                                                                                                           Prof. dr hab. Eugeniusz Koko

 

Treść ostatnio zmodyfikowana przez: Aleksander Jafra
Treść wprowadzona przez: Lidia Muszyńska
Ostatnia modyfikacja: 
wtorek, 16 maja 2017 roku, 8:27